Güzel Şeylere devammmm....

Bu gün de güzel şeylere devam edelim  istedim. Şu soğuk geçen günlerde içimizi ısıtacak

sebeplere ihtiyacımız var.  Ama takvimde 19 Şubat olmuş bile. Bahar kapı da sayılır.

Gerçi arka bahçemdeki badem ağacı çiçek açtı bile. İnşallah aldanmaz.

Bu güzel şeylerden esinlenerek evlerimizde ve iş yerlerimiz de küçük değişikliklerle

Büyük farklılıklar yaratabiliriz. Denenmiş ve kanıtlanmıştır.

Bazen küçük değişiklikler büyük farklar yaratabiliyor.

Bir kaç fırça darbesi, bir kaç küçük obje ve farklı ışıklandırmayla bazen yepyeni bir mekan 

oluşturabiliyorsunuz. 

Belki benim gibi, sizde küçül dokunuşlardan hoşlanıyorsunuzdur. Kim bilir? 

Sizlere de fikir verebilecek güzel şeylerle baş başa kalın bakalım.

Bu günlük de  bu kadar. Sevgiyle muhabbetle kalın...

Can sıkıntısından yineeee....

Pazartesi gününden bu güne kadar hep evdeydim .Küçük battaniyem elimde koltuk koltuk

gezdim durdum. Tıpkı bir kedi gibi sıcak köşe koşturdum resmen.

İşte bu köşe kapmaca yaptığım günlerde can sıkıntısından patlamak üzereyken 

aklıma evde olan yünler  geldi hemen.  Örgü kitapları karıştırıldı. Bir örnek bulundu.

Hemen başlandı. Dışarı çıkamamak ne kadar sıkıcıymış meğer bunu iyi anladım.

Allahıma şükürler olsun bu gün iyiyim ve işimin başındayım.Bu günde eşime git dolaş bir nefes molası da sen ver deyip yolladım.

 Örgü işim akşamları devam edecek ama sanmayım çok büyük bir şey. Küçük ama güzel 

geldiği için başladım. Sıkıntıma da iyi geldi. Kendimi dinlememi de önledi.

Bitince paylaşmak üzere sevgiyle kalın.

Mutlu ve sevgi dolu hafta sonu geçirmeniz dileğiyle...

Sevmeyi Bilenlere.......

Tüm seven ve sevilenlerin gününü kutluyorum.

 Bu da Sevgililer günü kahvaltısı  Hepinize afiyetler olsun :))

 

Kahveniz  Burada Pastanız da hemen aşağıda...

Sanki silkeleniyorum....

Dünden beri belliydi ama ben pek umursamadım. Bu sabah tam anlamıyla yakalanmıştım.

Boğazlarım berbat.Burnum sızlıyor. Başım ağrıyor. Hareket etmek istemiyorum.

Sanki biri beni bacaklarımdan yakalamış baş aşağı silkeliyor.

Ne berbar bir soğuk algınlığı anlatamam.

Anlatmaya da gerek yok zaten hepinizin başından defalarca geçmiştir.

Eminim benim gibi hasta olan bir sürü insan vardır.

Bu gün bol bol portakal yiyip, bitki çayı ve su içtim .

Aklımda kaldığı kadar sıvı alımını arttırmak daha rahat geçirmeyi sağlıyormuş.

Bende öyle yaptım.

Yarın çalışma günüm inşallah biraz hafifler.

Neyse benim gibi hasta olanlara Şifa, sağlıklı olanlara da neşe ve afiyet diliyorum.

Muhabbetle sağlıkla kalın..

Kahve Tutkunlarına......

  Bu güzel Kahve takımını Durme Blok  sevgililer günü çekilişin de hediye etmek 

istiyormuş.

İlgileniyorsanız  BURADA

Doluyla geldim!.....

Bu gün bol dolu yağışlı bir havaya uyandık. Rabbim hayırlısını versin. Barajlar doldu.

Suyun fazlasını sürekli salıyorlar. Sahil ve denizin epey bir bölümü  toprak rengi ve bulanık.

Denize akan küçük dereler akış hızıyla bütün mili denize indirmiş.

Sabah iş yerime gelirken küçük bir çayın üzerindeki köprüden geçerken dikkatimi

çekti. Dere adeta köpüre köpüre çamur akıtıyordu içinden denize doğru.

Sular kıvrıla atlaya taşlara çarpa fışkıra öyle bir akıyordu ki, rafting yapanları seyrediyormuşum

gibi hissettim kendimi.

Ahşap bir bina olan iş yerimde dolunun ve yağmurun sesini dinlemekte bir başka güzel  oluyor.

Yağmur eşliğinde kahvemi yudumlamak, gelen dostlarla sohbet etmek çok güzel , mutlu ediyor insanı.

Uzun bir aradan sonra yazmakta güzel geldi bana. Meğer ne kadar  özlemişim.

Hepinize güzel geçecek bir hafta sonu diliyorum.

Muhabbetle kalın...

Nikon'da Üşümüş !...

Yine keçe aşkım depreşti. Yazdan beri onarım , tadilat derken anca bir rahatlama oldu.

Önce ev arkasından Bağ evi yenilendi.Ama bir türlü atölyeme sıra gelmedi.Hatta yok oldu.

Biraz dinlenip oraya da başlamaya karar verdim. Çünkü çalışacak halimde yoktu.

Büyük kızım da tatile geldi. Baktım Fotoğraf makinasının kılıfı yok. Elimdede geçen sene 

İstanbul dan aldığım keçeler öylece duruyor, hadi renk beğen de Nikonu giydirelim dedim.

Kızımda meraklandı. Kahve rengi ve turuncu seçildi.

Hemen Nikon'a patron çıkardım ve başladım elimde dikmeye...

Ve sonuç aşağıda bilmem artık nasıl oldu? Ama kızım çok beğendi buda bana yetti.

Nikon'da bu kış günlerin de üşümekten kurtuldu.

Hatta gülen bir yüzü bile oldu:))))

Sevgiyle muhabbetle kalın....

(Çalışma mekanımızı merak edenlere; Mutfak masamın üzeri çalışma masası oldu geçici)